Zwrot podatku z Norwegii – co powinieneś wiedzieć

Jeśli legalnie pracowało się w Norwegii, to z wynagrodzenia była potrącana pewna kwota na podatek dochodowy (28%) i składka na ubezpieczenie społeczne (7,8%). Często otrzymuje się zwrot części, a czasami nawet całości odprowadzonego podatku. Nadpłata jest wynikiem istnienia różnych ulg i kwoty wolnej od podatku obowiązującej dla osób pracujących w Norwegii.  Należy wiedzieć, że rozliczenie się z norweskim urzędem skarbowym jest obowiązkowe. W przypadku rozliczenia na podstawie Inntektsoppgave – Tax Return, norweski organ skarbowy powinien otrzymać wymagane dokumenty do 31 marca, a w przypadku Selvangivelse – do 30 kwietnia. W przypadku niezłożenia zeznania, norweski fiskus wysyła upomnienie, a następnie samodzielnie dokonuje rozliczenie na podstawie posiadanych informacji – ubiegłorocznych dochodów, danych od pracodawcy itp. Przy tym nie uwzględnia jednak należnych odpisów, a oprócz tego dolicza jeszcze karę oraz odsetki.

Jeśli podatnik w ogóle nie złoży swego zeznania i zostanie rozliczony przez urząd automatycznie albo nie będzie się zgadzał z wynikiem rozliczenia, może odwołać się od decyzji urzędu. Odwołanie takie można składać do 10 lat wstecz. Na jego rozpatrzenie przez lokalny urząd skarbowy czeka się z reguły do 3 miesięcy (jeśli odwołanie zostało złożone w terminie, czyli w ciągu 3 tygodni od daty wystawienia wyniku rozliczenia) lub 6 miesięcy, jeśli zostało złożone po terminie. W przypadku odwołania do Centralnego Urzędu Skarbowego w Stavanger rozpatrywanie podania o odwołanie trwa najczęściej pół roku, a nawet dłużej.

Dokument Skatteoppgjor jest potwierdzeniem wysyłanym przez norweski fiskus informującym o tym, że urząd otrzymał zeznanie podatkowe i określającym, jakie odliczenia zostały przez urząd uznane. Jest on wysyłany do podatnika w czerwcu lub październiku.

Formularz Inntektsoppgave – Tax Return to dokument wystawiany przez urząd podatkowy (powinno się go otrzymać w lutym lub na początku marca), przesyłany do podatnika na zarejestrowany adres (w Polsce lub w Norwegii). Otrzymują go osoby, które przebywają w Norwegii krótko lub których pracodawca jest podmiotem zagranicznym. Wysyłany jest do SFU (Centralnego Urzędu Podatkowego ds. Cudzoziemców). Dokumentu tego nie można złożyć elektronicznie.

Formularz  Selvangivelse to dokument zeznania podatkowego wystawiany przez urząd skarbowy i przesyłany podatnikowi na jego zarejestrowany adres (w marcu lub na początku kwietnia). Dokument ten zawiera kody, pozwalające na wysłanie zeznania drogą elektroniczną do lokalnych norweskich urzędów podatkowych.

Jeśli nie otrzymało się Selvangivelse lub Inntektsoppgave, należy jak najszybciej zgłosić ten fakt do swojego urzędu podatkowego.

Formularz RF-1015B (Lønns-og trekkoppgave) jest dokumentem wystawianym przez pracodawcę (lub pracodawców, jeśli było ich kilku w danym roku podatkowym). Zawiera pełną informację na temat osiągniętych przez pracownika dochodów i odprowadzonych podatków. Powinien on zostać wystawiony po zakończeniu roku podatkowego, jednak nie później niż 31 stycznia. Jeżeli zatrudnienie ustało przed zakończeniem roku podatkowego, można poprosić pracodawcę o wystawienie RF-1015B po odejściu z pracy.

Formularz Skattekort  zawiera osobisty numer Fodselsnummer (tzw. numer D). Pracodawcy używają tego dokumentu do obliczenia kwoty podatku, jaka powinna być pobrana z płacy pracownika. Nowy Skattekort jest wystawiany pracownikom w grudniu każdego roku.

Dokument Arsoppgave jest wydawany przez bank w Norwegii, w którym rozliczająca się osoba posiada konto. Potwierdza stan konta na dzień 31 grudnia rozliczanego roku.

Kwota zwrotu podatku zależy od wielu czynników, takich jak dochód netto i kwota potrąconego podatku. Aby oszacować przybliżoną kwotę zwrotu można skorzystać z bezpłatnego Kalkulatora Zwrotu  Podatku on line.

Termin zwrotu. W przypadku rozliczenia za ostatni rok kalendarzowy na podstawie Selvangivelse, zwrot podatku można otrzymać w czerwcu lub w październiku. O terminie decyduje norweski fiskus. W przypadku rozliczenia na podstawie Inntektsoppgave zwrot podatku następuje w październiku. Osoby, które złożyły zeznanie po terminie (31 marca), będą rozliczone w późniejszym terminie. Jeżeli ubiega się o zwrot za poprzedni rok kalendarzowy, podatki są zwracane w ciągu 3-4 miesięcy.

Norweski organ podatkowy wypłaca zwrot w postaci czeku, który można zrealizować w dowolnym banku. Można to zrobić od ręki lub oddać czek do inkasa. W pierwszym przypadku bank pobiera większą prowizję. Po oddaniu czeku do inkasa okres oczekiwania zostaje wydłużony, jednak prowizja banku powinna być niższa. W sprawie szczegółów należy kontaktować się z bankiem, w którym czek ma zostać złożony. W przypadku skorzystania z usług renomowanego pośrednika, jak np. RT Tax, zwrot można otrzymać przelewem na wskazane konto osobiste w dowolnym kraju.

Jeżeli przysługują dwie formy rozliczenia (np. 10 % albo status pendler), samemu można wybrać, z której z nich chce się skorzystać. Najczęściej osoby pracujące w Norwegii korzystają z odliczeń związanych z przysługującym im „status pendler”. „Pendlerzy” to osoby podróżujące do pracy w Norwegii z kraju pochodzenia, w którym posiadają rodzinę lub samodzielne mieszkanie. Wówczas mogą oni odliczać koszty zakwaterowania, wyżywienia i podróży do Polski, które ponieśli we własnym zakresie.

Jeśli nie spełnia się warunków dotyczących więzów rodzinnych lub mieszkaniowych w Polsce (aby odliczać faktyczne koszty), można skorzystać z tzw. ulgi standardowej 10 %. Jednak obowiązuje ona tylko do momentu nabycia rezydencji podatkowej w Norwegii (nabywa się ją, jeśli w dwóch latach podatkowych, niekoniecznie następujących po sobie, przebywa się w Norwegii więcej niż 183 dni w ciągu roku).

Istnieje również możliwość rozliczenia się z dochodu norweskiego wspólnie ze współmałżonkiem mieszkającym w Polsce. Jest to bardzo korzystne. Wówczas występuje się o tzw. rozliczenie w II klasie podatkowej. Warunkami jest posiadanie dokumentu poświadczającego wspólne zameldowanie w Polsce i dochód w Norwegii nie przekraczający za dany rok podatkowy 60 tys. koron brutto. Zarobki współmałżonka również muszą być odpowiednio udokumentowane. Współmałżonek uzyskujący dochody w Polsce musi się z nich rozliczyć w kraju.

Niezależnie od kraju składania zeznania podatkowego, warto być świadomym obowiązującego w nim prawa podatkowego oraz złożyć zeznanie na czas aby uniknąć dodatkowych opłat oraz problemów podczas odzyskiwania podatku.